|
Side 4 av 7
31.
Ho einsam sat ute
då Ygg der kom,
åsa-gubben,
og i augo henne såg:
" Kva mun du meg frega,
kvi freistar du meg?
Alt veit eg, Odin,
kvar du auga løynde."
32.
Gav henne Herfader
haugar av gull,
ringar, fe-muner,
at ho frøde seie
og løyndomar
i ljoset bere.
Såg ho høgt og lågt
i heimar alle.
33.
Såg ho valkyrjur
vidan komne,
greidde te ride
åt gudetjodi.
Skuld ho heldt skjold,
Skogul var med.
Gunn, Hild, Gondul
og Geirskogul.
34.
Eg såg for Balder,
bjarte guden,
Odinssonen,
orloga løynd.
Var han vaksen
høgt over voll,
mjuke, fagre
mistelteinen.
35.
Vart av teinen,
som tottest so grann,
skadeskot stygt,
Hòd han skaut.
Men Frigg ho grét
i Fensalom
yver våden i Valhall.
Vita de enn eller kva?
36.
Då mun Våle
våbandi snu,
heller hardgjort
var hapt av tarmar.
37.
Såg ho bunden kulten
i kjeldelunden,
sviplik sviklyndte
Loke-sellen.
Sit der Sigyn;
men storleg glede
ho visst ikkje hev.
Vita de enn eller kva?
38
Garm han gøyr
fyre Gnipaheller,
festet slitnar,
og Freke han renn.
Fram ser eg lenger,
fulla kann eg tala
um ragnarok,
ramt for sigtivar.
39
Sat der på haugen
og slo på harpa
gygrehyrding,
glade Egde.
Gol um honom
i gagleskogen
fager raud hane,
som Fjalar heiter.
|
Voluspå 
