|
|
Side 5 av 7
40
Gól yver æser
Gullinkambe,
som hjå Herfader
heren vekkjer.
Ein annan gjel
i jordi nede,
sótraud hane,
i salom åt Hel.
41
Sal ser ho stande
frå soli vend
på Nåstrandi,
mot nord snur døri.
Fell eiterdropar
inn um ljoren,
kring salen slengjer seg
orme-spordar.
42.
Å fell austan
um eiterdalar,
full av saks og sverd,
Slid heiter ho.
Ser ho der vada
i straumar tunge
menn meinsvorne
og mordvargar
og den som maktstel
annars møy.
Der saug Nidhogg
nåekroppar,
varg sleit i lik.
Vita de enn eller kva?
43
Stod det i nord
på Nidavollar
ein sal av gull
for Sindre-ætti.
Ein annan stod
på Ukolne,
jotuns bjorsal,
han som Brime heiter.
Garm gøyr høgt
fyre Gnipaheller,
festet slitnar,
og Freke han renn.
44
Hardt er i heimen,
hordom kaldleg,
øks-old, sverd-old,
skjoldar klovna,
vind-old, varg-old,
fyrr verdi stuper,
grunnen gjallar,
gygrar fljugande.
45
Brødrar kvarandre
banesår gjev,
systrungar dei
skyldskap spiller.
Frendskaps-bandi
er brostne alle.
Mun ingen mann
sin målsven spara.
46
Mims søner leikar seg,
men lagnads-slåtten
gjeng på giddande
gjallarhornet.
Høgt blæs Heimdall,
set horn til vêrs.
Mæler Odin
med Mims hovud.
47
Skjelv Yggdrasils
ask standande,
ym aldrugt tre.
Men jotun losnar.
Hustrar alle
på hel-vegar,
fyrr enn Surts
skylding det gløyper.
48.
Koss er med åsom,
koss er med alvom ?
Gnyr Jotunheim all,
æser er på tinge;
dvergane styn
fyre steindørom,
veggbergs vise menn.
Vita de enn eller kva?
Garm gøyr høgt
fyre Gnipaheller,
festet slitnar,
og Freke han renn.
49
Rym èk austan
med upplyft skjold,
Jormungand snur seg
i jotun-sinne.
Orm skjek kvirvlar,
men ørni klikkar,
slit i nåar;
Naglfar losnar.
50
Skip fer austan,
skrida mun Muspells
lydar på hav,
men Loke styrer.
Tusse-flokken
Freke fylgjer,
Med deim er bror
til Byleist i lag.
|
|
|
Visdomsord |
|
Sæl den som gjev!
Gjest er inn komen,
kvar finn han sess åt seg?
Brå vert den som
på brandom skal sitja
og føre ærend fram. |
|
|
Voluspå 
